| Профиль пользователя krittiyaพี เอ อี เอน จีФотографииБлогСписки |  Сервис  Справка |
Ни одна категория не используется.
|
พี เอ อี เอน จีавгуста 11 แป้งยังมีชีวิตอยู่ค่าเพื่อนๆ ไม่ได้อัพมานานมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
เนื่องด้วยงานและปัจจัยอื่นๆอีกมากมาย
ไม่รุจาอัพไรหว่ะ
ชีวิตช่วงนี้มีแต่
งาน งาน งาน งาน งาน
อย่างไปเที่ยวกะเพื่อนๆมากมาย
แต่เราว่างไม่ตรงกันเลยอ่า
ตอนนี้ปิดกีฬามหาลัยโลกอยู่
แอบว่างได้มากกว่าเดิมนิดนึง
แต่เพื่อนๆก็สอบซะได้ กำจิงๆ
ปอลอจุด คิดถึงทุกคนนะเว้ย
мая 28 เปิดเทอมแล้วหว่ะทำไมปิดเทอมี้มันสั้นจังวะ
แป๊ปๆก็เปิดเทอมซะแล้น
ปีสามแล้วนะเว้ย
แก่อ่าเซ็งหว่ะ
สมองไม่ได้ใช้งานนานรุสึกว่ามันเอื่อยๆไงก็ไม่รู้
ย้ายมาอยู่หอนอกแล้วรุสึกใจแตกหว่ะ
ไม่หลับไม่นอนห้องไม่กลับ
เบื่อ....ไม่อยากเรียนแล้ว
ไปขายไอติมดีก่า เหอๆ
ไม่รุจาอัพไร
เอาเป็นว่าให้คนอ่านรุว่ากูยังมีชีวิตก็แล้วกันนะ
คิดถึงคนอ่านทุกคนเลยนะจ้ะ
จุ๊บๆ
марта 17 กรูปิดเทอมแล้วโว้ย.....
อยากตะโกนให้ก้องโลก ว่ากูปิดเทอมแล้วน้า
และแล้วเวลาแห่งความชิวก็มาถึง หุหุ
หลังจากที่หลังขดหลังแข็งกันมาเป็นเวลานานนม
คิดดูคณะอื่นสอบเสดก็ชิวแตกกระจาย
แต่ช้าก่อน....
หากคุณเรียนคณะสถาปัตย์กรรมศาสตร์และการผังเมือง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์แล้ว
คุณจะได้โปรโมชั่นพิเศษสุดจากอาจารย์
นั่นก็คือ.....
สิทธิการทำงานอย่างหูดับตับไหม้
ทำแม่งตั้งแต่เช้ายันเช้า
อดนอนแบบฉิบหายวายวอด
ทั้งยังได้บริหารมือตลอดเวลา จะไม่มีช่วงไหนที่มือข้างใดข้างหนึ่งของท่านอยู่นิ่ง
ท่านจะได้ดูรายการแปลกๆที่แม่งจะเปิดตอนดึกมากๆและเกือบเช้า
และหากท่านเปิดทีวีหรือวิทยุทิ้งไว้ก็จะมีคนบอกอรุณสวัสดิ์ท่านทั้งๆที่ท่านยังไม่ได้เอนตัวลงนอนเลยแม้ซักนาที
โปรโมชั่นนี้ถึงจะมีระยะเวลาที่ค่อนข้างน้อยถึงน้อยมาก ( ปะมาน 1อาทิดจะกะลังดี )
แต่ก็คุ้มค่าเลยทีเดียว...
แต่เด๋วก่อน...ยังไม่หมดแค่นั้น
วันสุดท้ายของโปรโมชั่นนี้
ท่านจะได้รับสุดยอดของบริการจากอาจารย์ผู้น่ารัก
นั่นก็คือ
การให้ท่านใจเต้นรัวยามรอการเรียกเอางานที่ท่านนั่งทำมาหลายคืน
ไปแปะบนผนังสี (เคย ) ขาวเก่าๆ หรือบอร์ดเฮงซวยที่แปะไม่ติดซะที
พอท่านได้รับสิทธิการแปะงานปุ๊ป
ไม่นานท่านก็จะได้รับสิทธิในการประมวลข้อมูลที่อยู่ในหัวทั้งหมดมาตอบคำถามของอาจารย์
ซึ่งผลที่ได้ส่วนมากของกระบวนการนี้ก็คือการงง แถ และอาการมึนจะตามมาโดยเร็วจี๋
หลังจากการติชมงานของท่านแล้ว(ติเนี่ยเยอะแต่ชมเนี่ยได้มาเหมือนแจ๊คพอตแตก)
อาจารย์ก็จะจากท่านไป ปล่อยให้ท่านค่อยๆ ไหลตัวเองไปกองอยู่ที่พื้น
พร้อมความโล่งใจที่เสดสิ้นกะโปรโมชั่นนรกนี้ซะที
และตอนนี้แป้งก็ผ่านช่วงนั้นมาแล้ว เย้.....แบบว่าตอนนี้ชิวได้อีก
ชิวจนงงๆว่าวันๆกูทำเหี้ยไรบ้างวะเนี่ย ชีวิตไร้สาระไปวันๆ
นอนกันจนเบลอไปข้าง 555
เมื่อวานไปงานบายเนียเต็กห้าที่มิราเคิลแกรน
คอนเซปยูนิฟอร์ม ตอนแรกว่าจะใส่ชุดนักเรียนแต่....
เขินหว่ะ ละก็ไม่มีรองเท้า ละที่สำคัญที่สุดก็คือกระโปรงแม่ง คับเกินไปแล้วรับไม่ได้จิงๆ
เลยแต่งปกติไป ไปดูพี่ๆน้องๆเรื้อนกันอย่างถึงที่สุด
ถูกใจจิงๆกะแก๊งกำนันเต็กแปด หรือแก๊งเด็กแว๊นวะ555แม่งหัวเรียบได้อีกยิ่งหัวไอโมแบบว่ากูยากเกินทนได้
เต็กเจ็ดแม่งเซ็งหนักไปกันน้อยนิด แป้ง หนิง ปิง ฝัน นิ ปอน จิ๊บ ติ๊บ ลูกพี่ เก้าคนถ้วน
เนื่องจากยูพีไปยี่ปุ่ง เออาโปรโมชั่นการพินอัพยังไม่จบ เหอะๆ หอยหลอด
อยู่กันอย่างเหงาๆ แต่ก็หนุกดี อาหารอร่อย แอร์หนาวอีกนิดจะมีนกเพนกวินเดินมาขอตังค์ว้าย...
เจอพี่ว่านAFด้วยกรี๊ด....หล่อมากคนห่าไรเนี่ยเดินมากะอีบอย
และพี่ยัญก็ตะโกน พี่ว่านอ๊า.....(เป็นเสียงแอบกรี๊ดที่แรดได้อีก)
แล้วพี่ยัญแกก็หายตัวไปใต้โต๊ะ ทุกคนก็ทำเนียนซะงั้น
แต่แป้งลั่น อีกแล้วกรู
พี่ว่านไม่หันแต่อีบอยหันมาสบตากะกูดังปึ้ง
แล้วแอบยิ้ม กูแบบ ไม่ใช่เสียงกูนะเว้ย กูไม่ใช่กระเทยนะเว้ย
ทำอะไรไม่ถูกก็ปล่อยอีบอยและพี่ว่านขึ้นบันไดเลื่อนต่อไป
อยู่จนงานเลิก รอพ่อมารับปรากฎท่านพ่อหลับลืมรับลูกสาว
แม่งกดโทสับเป็นระวิงไม่รับเลยกว่าจะตื่นมารับได้โอทูแทบระเบิด
ในที่สุดก็กลับบ้านปลอดภัย
ปอลอจุด
พี่แบ๊งค์หล่อจัง
พี่ว่านหล่อกว่า
พี่เอื้อยน่ารักมาก แฟนพี่เอื้อยน่ารักมากเช่นกัน555 ไอ้ตั้มหัวมัน ไอโมหัวมันกว่า สุดท้ายยินดีกะพี่เต็กห้าทุกคนค่า
февраля 16 อาทิตย์แห่งความสุขและความทรมาณ
เริ่มต้นวันศุกร์ที่แสนสุข
หลังจากการเรียนและคริติกอย่างนอยๆแล้ว ก็ได้เวลาเริงร่าสู่ ใบหยก สกายทาวเวอร์ กินๆ เรื้อนๆ รั่วๆ เฮฮากันไป ตามประสาชาวปทุมฯเข้ากรุง กรุงเทพมุม เบิร์ด อาย วิว ยามค่ำคืนที่มีแต่แสงสีมันก็สวยดีนะ จบราตรีที่สวยงามตื่นมาต่อสู้กับความจิง นับถอยหลัง3วันครึ่งสู่การพินอัพ ว่าแล้วเวลาแห่งความทุกข์ทรมาณก็เริ่มขึ้น อุตส่าโกงแล้วแม่งก็ยังใหญ่อยู่ดี) เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว มือน้อยๆสองมือทำงานอย่างไม่ได้หยุดพัก จนเช้าวันที่13 และแล้วเพลทนอยๆกะสตอรีบอร์ดที่นอยกว่าก็เสดทันเวลาส่งงานพอดิบพอดี อุตส่าได้นอนตั้ง15นาทีแหน่ะ หลังจากรอพินจนบ่าย เสดสับก็หนีกลับมานอนตามระเบียบ ไม่ไหวจิงเหนื่อยมาก ร่างกายไม่แข็งแรง
หลับได้ไม่กี่ชั่วโมงก็แงะตัวเองไปงาน มนต์รัก สถ. ก็นั่งฟังเพลงชิวๆกันไปมองคนมีคู่นั่งสวีทกันไป เซ็งค่ะ
ตอนแรกว่าจะร้องซักเพลงแต่...อารมณ์ตอนนั้นแบบว่ากูยังสื่อสารกะคนอื่นไม่รุเรื่องเลย เอาเป็นว่าฟังเฉยๆจะดีกว่า
ชิวกันไปจนงานเลิกหลับเป็นตาย เกือบเที่ยงของวันแห่งความรัก เรียนกันแบบนอยๆแล้วก็เริ่มทำงานกันอีก
รายงานสถาปนิกคนดังคุณ norman foster ทำกันไม่ได้กินข้าวกินปลากว่าจะเสดรู้ตัวอีกทีอ้าวตี 5 วาเลนไทน์กูหายไปไหนวะ ได้คู่เดทเป็นสถาปนิกดังในคอมพิวเตอร์ไปแล้วซะงั้นอย่างเซ็ง พรีเซนงานก็ลั่นเหี้ยๆ เนื่องจากพักผ่อนน้อยกันทั้งหมด เย็นๆไปงานกิ๊ฟสินปากร ไม่ได้ของเลยอ่า
แต่หนุ่มสินปากรแม่งหล่อ แอนด์ เซอร์ได้ใจจิงๆ อิอิ ไมธรรมศาสตร์ไม่มีงี้มั่งอ่า เหอๆ กลับมาหอก็ดึกดื่นนอนตื่นมาเรียนละก็กลับบ้านอย่างสุขใจหลังจากไม่ได้กลับมา2อาทิตย์เต็ม
หมดไปอีก7วันที่เหนื่อยได้ใจจิงๆ
ปอลอจุด*ตอนนี้สภาพตัวเองแบบว่า...โทรมได้อีก
*จะใช้เวลา3วันนี้นอนให้เต็มที่
*คู่เดทปีนี้สุดยอดไปเลย หนิง กระเทยไท และคุณนอร์แมน
*อยากมีคนร้องเพลงให้บ้างอ่า อิจฉาอีโอ๊ะ555
*ขอบคุณของขวัญทุกชิ้นนะคะ...แม้บางชิ้นจะโดนบังคับซื้อก็เหอะ555ขอบคุณค่า
*สุดท้ายแล้วก็ขอให้คนที่อ่านมาถึงบรรทัดนี้มีความรักที่สวยงามละก็มีคนมารักเยอะๆนะคะ แป้งรักทุกคนเล้ย
ноября 25 คำศัพท์เฉพาะทางกู
นอย - อาการเซ้งโลกอย่างหนักหน่วง สามารถติดต่อไปยังคนใกล้ตัวได้
ตุ่ย - คำพูดเวลาไม่รุจะพูดอะไร มีความหมายใกล้เคียงกับ แป่ว...
ด๋อย -ใช้เรียกคน สัตว์หรือสิ่งของที่มีลักษณะประหลาดไม่สามารถเรียบเรียงเป็นคำพูดที่ถูกต้องได้
หรือในกรณีมัดผมครึ่งหัว จะกลายเป็นไอ้เหี้ยด๋อยในทันที
กระตุก - อาการรู้ลึกรู้จิงอย่างหนักหน่วง
หรืออีกนัยนึงหมายความว่า พวกเด็กเสี่ยวทั้งหลายทั้งปวง
สีรุ้ง - ร้านเครื่องเขียนขนาดย่อม แหล่งดูดตังของเด็กถาปัด ม.ธรรมศาสตร์ บงการด้วยพี่เล็ก
ลูซี่ - แสดงถึงความเป็นยุคก่อนคริสตกาล ดึกดำบรรณ์ บรรพสตรีแห่งมนุษยชาติ
จมูก - เป็นคำที่ใช้เรียกหนิง จะใช้ในบางโอกาส และส่วนมากมักจะมีคำนำหน้าว่า อี
วิก - ใช้เรียกแฟนหนิง สามารถใช้การซ้ำคำได้เป็น วิกวิก มีความหมายเหมือนกับ ลูกชิด เจ้าชายและอีแมน
กะเทย - เรียกได้เฉพาะนังปอนปอนเท่านั้น และห้ามเรียกในที่เสี่ยงต่อเพศที่สามเพราะจะถูกตบได้ง่ายๆ
กรณีเบื่อเรียกกระเทยให้เรียกว่ากระทิง กระท้อน หรือกระเทียมแทน
เจ๊ - เป็นคำที่เต็กแปดเรียกกู แต่ถ้ามีคำว่าอีนำหน้าจะหมายถึงเหมือนฝันทันที
(อีเจ๊ - สามารถเรียกได้เฉพาะวงในเท่านั้น )
อ้วน - มีหลายความหมาย ขึ้นกับสถานการณ์ขณะนั้น แต่ส่วนมากจะหมายถึง นิรมล ปิงหรืออ๊อบ
ตัวบาน - เป็นชื่อจริงของนิรมลหรออาจเรียกว่าลูกตาชูก็ได้ไม่ว่ากัน
เหยิน - เป็นคำเรียกมือกลองหนุ่มรูปงามนามภาร์สุ
ไอลิง - ใช้เรียกได้สองคนคือ พี่บอลและป๊อป
เทพ - เป็นคำย่อ เต็มๆคือ เทพยดา หมายถึงคุณอารยา แม่งมึงจะเก่งไปไหนเนี่ยอีเกด
โกรก - เป็นคำด่าเจ๊ที่ค่อนข้างได้ ผลระดับความแรงของคำขึ้นอยู่กับการกระดกลิ้นที่ ร.เรือ
critic - หมายถึงคืนก่อนหน้านี้จะอดนอนนิดหน่อย เพื่อเผางานไปคุยกะอาจารย์ ระดับความชิวมีบ้างตามอาจารย์ประจำกลุ่ม
pin-up - หมายถึงแม่งเหี้ย นอยสัด การอดหลับอดนอนอย่างมาราธอน
การโดนด่าอย่างบ้าเลือด ระดับความชิวต่ำจนอาจติดลบ แต่พินเสดก็ชิวแตกกระจาย
plan - สิ่งที่ตอนนี้พยายามคิดอยู่แต่คิดไม่ออก -*-
model - การต้องนั่งหลังขดหลังแข็งเป็นเวลาไม่ต่ำกว่า5ชั่วโมงต่อเนื่อง
และตังที่ร่อยหรอไปกะอุปกรณ์
visual - ตันฉบับความเหี้ย วิชาที่เวรมากมาย
design - ความจริงที่ต้องยอมรับ กับอนาคตทั้งชีวิต
Project - จุดเริ่มต้นของความเหนื่อย อดนอน เสียตัง และอื่นๆ
diagram - ขีดๆบ้าบอทำมาเทอมนึงแล้วก็ยังงงๆกะมันอยู่
โสด - สถานภาพปัจจุบันเส้าใจ ноября 02 *-*-*แสนสุกใจไปทะเล*-*-*
ยี่สิบเก้าตุลาคมสองห้าสี่เก้า
ได้ฤกษ์ออกรถกันตอนปะมาน11โมง คนที่ไปปะมาน90เปอเซ็นไม่มีใครรุถึงจุดหมายปลายทาง รุแค่ว่า"ปะจวบๆๆๆ"ละก็"ทะเลๆๆๆๆ"
ก็นั่งกันไปฉิ่งฉาบ หัวบาน เป็นก้อน
ตอนแรกก็นั่งกะอีหนิงอยู่ดีๆ
พอแวะกินข้าวปุ๊บ ก็โดนเด้งในทันใด
เชอะอีหัววิกบ้า
แต่เอาเหอะอย่าไปขัดขวางความรักของเพื่อน เผื่อผลบุญจะส่งให้มีแฟนกะเค้าซะที
เลยกระเดียดตัวเองไปนั่งกะแป๊ะซะงั้น
นั่งกันจนตูดแฉะ หลับแล้วหลับอีกก็ยังไม่ถึง
อาจเนื่องด้วยรถแม่งเร็วจัด
ถึงที่พักก็ล่อไป5โมงครึ่งได้ เลยอ่าวมะนาวที่สุดแสนจะคุ้นเคยไปนิดหน่อย ตอนแรกเตรียมใจว่าที่พักแม่งคงไม่ต่างจากปีที่แล้ว
ฟิวปะมานเรือนนอนทหารกะบ้านร้างผสมกัน
แต่ปีนี้...
พระเจ้ามันเยี่ยมมาก
สวยจิงๆ ขอบคุนนู๋เอ้ละก็ฝ่ายจัดหาสถานที่นะคะ
จัดของเสดสับกะลงไปเดินเล่นริมหาดเฉยๆ
เนื่องจากแม่งเย็นแล้ว
เดินๆไปก็มีมนุษย์มากมายพยายามจับกูลงทะเลกันไม่หยุดไม่หย่อน
แต่ก็รอดมาได้
จนมานายนวพงษ์ มาจากไหนไม่รุ
ฉุดกระชากลากถูละกันจบลงด้วยกันเหวี่ยงก็ลงทะเลซะงั้น
เดินกัน4คน3คนใส่เสื้อขาว กูทะลึ่งใส่ชมพูเลยโดนโยนทะเลคนเดียว
พอโดนโยนเลยกะเล่นต่อแต่คนอื่นก็เริ่มขึ้นกันแล้ว เลยเปียกฟรีซะงั้นอะค่ะ
ไอนิวบ้า
พอพระอาทิดลับขอบฟ้าก็เริ่มกิจกรรมต่างๆนานา
เริ่มจากแดกข้าว ต่อด้วยเล่นเกมสร้างความสัมพันธ์ระหว่างเต็ก
และกิจกรรมปิดท้ายแดกเหล้า
แต่น้องแป้งไม่แดกนะคะเป็นฝ่ายแดกกับแกล้มกะมิกเซอร์555
เสดสับก็แยกย้ายกันไปเป็นคู่ๆตามที่คาดการไว้แต่แรก
แป้งเลยเกิดอาการโดดเดี่ยว เลยต้องไปนอนดูดาวกะภาสุร์หนุ่มโสด3วัน2คืนเนื่องจากนู๋โอไม่มาด้วยซะงั้น
กะรอพระอาทิดขึ้นแต่ไม่ไหว จรลีไปหลับตอนตี4 สามสิบตุลาคมสองห้าสี่เก้า
ตื่นเช้า8โมงออกไปตลาดกันปะมาน10คน
ติดรถคุณป้าเจ้าของรีสอร์ทออกไป
ตอนแรกนึกว่าไม่ไกล แม่งถ้าเดินนี่ขาลากกันเลยทีเดียว
กลับมาเล่นไพ่ๆๆๆๆ
บ่ายๆก็กิจกรรมรับน้องริมชายหาด อยู่ๆไอคุนปิงก็อุ้มก็ลงทะเลแบบไม่ทันตั้งตัวอีกแล้ว
แม่งเปียกก่อนน้องอีกหว่ะ
ก็เล่นน้ำกันหนุกหนานกะพี่ๆน้องๆ เป็นการเล่นทะเลที่โดนแกล้งเยอะมากกกก
โดนจับกดน้ำบ่อยมาก
แม่งจะตายเอาไอพวกบ้า
เล่นกันจนมืด
ต่อด้วยเดินเทียน แยกวงแดกเหล้าตามเต็ก
แม่งเรื้อนหนักนั่งกินเป๊ปซี่เพียวกะเอ้อยู่2คนดูคนเมาฮาเหี้ยๆ
ก็ร้องเพลง เล่นพลุ กันไป
รุตัวอีกทีเช้าละ
เย้ได้ดูพระอาทิดขึ้นสวยงาม
เกือบจะได้เปียกกันแต่เช้าซะแล้นไอป้องบ้า ว่าแล้วก็ไปนอนตอน8โมง
ตื่นมา10ด้วยการปากระเทียม ครีเอทมากค่ะเอ้ แข น้ำ นั่งรถโป๊งชึ่งกลับสู่ทุ่งรังสิตโดยสวัสดิภาพ
ปอลอจุด
*คนไปน้อยแต่อบอุ่นละก็หนุกมากเลย
*รุสึกดีกะหลายสิ่งละก็หลายคนมากมายกะทริปนี้
*ขอบคุนทุกคนที่เกี่ยวข้องทั้งคนจัดคนไปและทุกอย่างค่ะ
*หนิง-คืนแรกทิ้งกู คืนสองเมาให้กูดูแล อย่าเมาบ่อยนักกูเหนื่อย *ฝัน-อย่านอยบ่อยนัก จะพลาดอะไรเด็ดๆ *นิ-เอากล้องแต่ไม่เอาที่ชาร์จไป มึงก็ไม่ได้ถ่ายอยู่ดี *เอ้-มึงกะกูไม่แดกเหล้าแต่คาดว่าเมาควันไฟเย็น *แข น้ำ-ชอบแอบไปนอนนะเนี่ย *ปิง-เสียไพ่เยอะแต่ก็ได้บอลอยู่ดี *สุ -ขอบคุนที่อยู่เป็นเพื่อนตลอด *แป๊ะ-เรื้อนได้น่ารักมาก ได้ใจไปเลย555 *ปอน-ทำให้กูรุว่ากระเทยแม่งอเนกประสงค์เหี้ยๆ *นิว-กูรุแล้วว่ามึงอะไม่เมาแค่ควบคุมตัวเองไม่ได้ ไอ้บ้านนอก *พีช-มึงอะ...เก่งเหี้ยๆ *โอ-แกไม่ไปแต่เราดูแลสุให้เป็นอย่างดี555 *น้องสอง-ทริปนี้ท่าทางจะเสียน้ำตาไปเยอะ เลยไม่ได้เปิดใจกะพี่ๆเลย ไว้เจอกัน402ละกันนะ *น้องป้อง-จะแกล้งคนอื่นควรระวังตัวให้มากกว่านี้เพราะมึงจะโดนแกล้งซะเอง555 *น้องบี-ไอหมีอ้วนร้ายใส่ตลอดทริป *น้องฮุ้ง-ผุหญิงตัวใหญ่ที่แกล้งกูตลอดเวลาละก็ทำให้เกิดประโยคเด็ด"ปาเม็ดกะเทียม" *น้องอ้อ-เป็นหมีที่เรียบร้อยดีมาก *น้องแมน-แย่งหนิงไปจากอกเจ๊...แอบเคืองไอหัววิก *น้องปัต-หล่อขึ้นมาทันทีที่ได้ไพ่มาพันสาม *น้องเอิ๊ด-ขอบคุนที่อุตส่าแต่งเพลงให้พี่ เหอๆ *น้องเกรียง-อะแน่ะ..มาหลอกจับมือเค้า *น้องบิลลี่-โดนเค้าหลอกจับมือ555โทดทีสุดวิสัยจิงๆ *น้องพัด-กลายเป็นตัวโจ๊กประจำเต็กไปซะแล้ว *น้องต๊อก-ทำให้กูได้โดนรับน้องอีกครั้ง *พี่โจ้-ปล่อยแมวน้ำคืนสู่ทะเล หุหุ *พี่หมอ-แฮปปี้เบิร์ธเดย์ค่ะ *พี่ชัปน์-คนนี้อยู่ที่ไหนก็หล่อ555แอบเป็นเหยื่ออารมณ์เจ๊ไฝ *ท้ายสุด-ขอบคุนพ่อแม่ที่ให้ตังไปเที่ยวค่ะ октября 25 ไม่รุจะตั้งว่าไง
ไปวังหลังมาแหละ กะอีฝ้ายกะนังอิง
เข้าเมืองกันแต่ละทีก็ไม่พ้นวังหลัง
ก็...ไม่ได้อะไรเลย
แต่เจ้2คนนั้นช๊อปกันแหลก
บ่ายแก่ๆก็ไปนั่งเหล่หนุ่มศิลปากร555 บ้าหรอ...ไปหาพี่ติวสุดหล่อตะหาก เอิ๊กกกก....
แอบเคลิ้มพี่ภัทรนิดนึง อิอิ
แบบว่าน้องติวเค้าก็ไม่ช่าย
แอบจำกูได้ด้วยอะ หูยยยย
ไม่เห็นเหมือนพี่กบเลยนะ
555
ก็แอบพากันไปดูงานของมัณฑนะอ่า...แม่งดูแล้วก็ปวดใจตามเคย
นั่งคุยกันหน้าตึกสถาปัตย์ศิลปากร
คิดถึงตอนติวมากมาย
2ปีกว่าได้เนอะ
นั่งวาดมันอยู่โต๊ะเก่าๆนี่แหละ
ทะเลาะกะพี่ติวเป็นบางเวลา555
โคตรอยากเข้าที่นี่เลยน้า
ตอนนี้ความรุสึกนั้นก็ยังไม่หายไป
รักศิลปากรมากมาย
รักธรรมศาสตร์ด้วยนะ -_-"
ตอนกลับแอบเจอพี่บิวนิดนึง
น่ารักมากมาย555กี๊สสสสส
กลับมาบ้านปวดตัวมากมาย
ความจิงแม่งปวดตั้งแต่เมื่อเช้าละ
เมื่อวานรถชนแหละ
โดนปะกบหน้าหลังเลย
คันหลังแม่งเบรกไม่ทันชนอย่างแรง ไปกระแทกข้างหน้าอีก
กูคุยโทสับอยู่ โอทูกระดอนไปใต้เบาะซะงั้น
ส่วนรถก็หน้ายู่หลังยุบไปตามระเบียบ
ส่วนไอ้บ้าตัวต้นเหตุตอนเค้ายุ่งโทหาปะกันอยู่แม่งชิ่งหนีไปซะงั้น
ทั้งที่หม้อน้ำแตก
แม่งใจหมาหน้าตัวเมีย
ไม่สามารถด่าเป็นภาษาไทยได้ ว่อย...ฉุนหนัก
แต่ไม่มีใครเป็นอะไรก็ดีแล้ว
แต่มันเจ็บใจ เชอะ...
ปอลอจุดหนึ่ง
ไปทะเลคราวนี้จะอยู่กะใครวะ??
คราวที่แล้วก็อยู่คนเดียวอ่า
อ้อกูนอนดูดาวกะโย่งนี่หว่า กำ ไม่ต่าง
555
แต่ท่าทางปีนี้จะเหงาโดดเดี่ยวเปลี่ยวใจจิงๆนะเนี่ย ปอลอจุดสอง
ถึงเพื่อนเก่าเพื่อนแก่คนนึง
เราไม่ได้เจอกันเลยเนอะ
เราก็ไม่รุว่าแกจะได้อ่านสเปซเราป่าว แต่เราก็อยากจะบอกแกว่าเราได้ยินข่าวแกจากเพื่อนเราอ่า มันม่ายค่อยดีเท่าไหร่อะนะ เราก็ไม่รุอีกนั่นแหละว่าตอนนี้จิงๆแล้วแกเป็นไง มีไรโทหาเราได้นะเว่ย จำเอาไว้ว่าแกยังมีเราเป็นเพื่อนนะ แกยังเป็นเพื่อนที่ดีของเราเสมออ่า เพื่อนแกคนนี้ยังอยากเป็นที่ปรึกษาให้แกอยู่ รักแกเสมอน้า октября 17 มาฟังนิทานกันเห๊อะ...หึหึ...เพื่อมึงเลยนะหนิง
ขอบ่นหน่อยแม่งเข้าเอมไม่ได้....อย่างนอย
เอาหล่ะเรามาเริ่มนิทานกันเลย
ณ ดินแดนไกลโพ้นย่านทุ่งรังสิต
แคว้นสถาปัดตะยะ
มีหญิงสาวจมูกโตนางหนึ่งหลังจากได้เจ็บช้ำจากการโดนปีศาจลิงปากห้อยทำร้ายหัวใจ
เธอก็ได้แต่เฮิร์ตไปวันๆ
จนเวลาล่วงเลยไป
ได้มีเด็กชายปากเจ่อหัวแดงพลัดหลงเข้ามาในแคว้นนี้
ด้วยความเป็นคนดี???นางสาวจมูกโตก็ได้ชุบเลี้ยงอุปการะเด็กชายหน้าฮาคนนั้นไว้ (แอบอุปการะกันด้วยชีทเรียนไรเงี๊ยะ...แบบว่าน้องรหัสมีไม่เคยให้)
เวลาผ่านไปไวเหมือนตอแหล
จากเด็กชายพลัดหลงหน้าฮาได้เติบโตเป็นชายหนุ่มหน้าฮาเหมือนเดิม...กำ...
ความรักก็เริ่มก่อตัวทีละน้อยในหัวใจที่เคยแห้งเหือดของฝ่ายหญิง
แต่ปะทุจนแทบระเบิดของฝ่ายชาย
ก็เริ่มสื่อถึงกัน...
แต่ด้วยอุปสรรคสำคัญนั่นก็คือวัยของทั้งสองคน
ที่ต่างกันอย่างลิบลับ555 (กูล้อเล่นนะ )
ทำให้ทั้งคู่ต้องห้ามใจเอาไว้
เป็นผลให้นางฟ้าที่อยู่บนสวรรค์ชั้น4ห้อง402ซึ่งแอบดูเหตุการณ์อยู่ตลอดเกิดอาการรำคาญ
เลยปลอมตัวมาตีซี้กะผุหญิงจมูกเพื่อยุแยงตะแคงรั่วให้แม่งรักกันซะที ด้วยความที่แอบมีใจอยู่แล้ว
อีจมูกก็เลยใจง่ายรักกะเด็กหนุ่มหน้าฮาซะงั้น.... แต่เด๋วก่อน
อย่าคิดว่าเรื่องนี้จะจบเพียงเท่านี้
วันหนึ่งฟ้าเกิดอา(ลัก)เพศ
อยู่ดีๆผมแดงของเด็กหนุ่มก็กลับกลายเป็นสีดำ
ทำให้นางสาวจมูกรู้ว่าที่แท้จิงนั้นเด็กหนุ่มคนนั้นเป็นเจ้าชายแห่งเมืองวิกนั่นเอง
ไม่ทันที่นู๋จมูกของเราจะถามความจิงจากปากของเจ้าชายวิก
ก็ปรากฎกระเทยนางหนึ่ง แสดงตัวเป็นคู่หมั้นคู่หมายของเจ้าชายวิก
หญิงสาวไม่รุจะทำอย่างไรดีจึงไปปรึกษาแม่มดไฝซึ่งเป็นใหญ่ในหมู่บ้าน
แม่มดไฝจึงส่งลิ่วล้อตาตี่ตัวบานไปจัดการขับฮอนด้า ไทป์ ซี พุ่งชนกระเทยจนหลับปุ๋ยไป
เมื่อไร้ซึ่งกระเทยนางนั้นแล้ว
ความรักข้ามวัยของเจ้าชายวิกและเจ้าหญิงจมูกก็จบลงอย่างแฮปปี้เอนดิ๊ง
ทิ้งให้นางฟ้าโดดเดี่ยวเหงาเปลี่ยวอยู่คนเดียว
จบ
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
จงอย่าทิ้งนางฟ้า
คำคมประจำเรื่อง
ถ้าทำได้...ก็โอเค
5555
สำหรับคนที่อ่านแล้วมีข้อสงสัยติดต่อกูได้ตลอด24ชั่วโมงหุหุ октября 16 สิ้นสุดกันที...กะปีจ๋องเทอมหนึ่งงง
ขณะที่ชาวอินทีเรีย ณ เต็กเจ็ด ก็ชิวกันไปตามอัธยาศัย
เนื่องจากเป็นอันสอบเสร็จกันเรียบร้อยแล้ว...ฮิ้ววววว....
หน้าเฉาตาโหลกันเป็นแถบๆ มุ่งมั่นอ่านและท่องมากมาย
แต่พอเจอข้อสอบแล้ว...อืมมมนะ....รุงี้กูนอนตั้งแต่2ทุ่มดีกว่ามั๊ยวะเนี่ย
อ๊ะๆอย่าได้คิดว่าง่ายเชียว...เชดโด้...แม่งยากเว่อร์
หยั่ง110...ส้นตีน...กะว่าเก็บHistory of art เต็มที่แล้วเป็นไง...
ไอ้ด๋อยเอ้ยยยยย
ส่วนนังแมตคอน.ท่องกันกระจาย....คือถ้าบอกกูซักนิดว่าเป็นช้อยหมด กูคงไม่ต้องทนน้ำมูกน้ำตาไหลอ่านแม่งถึงเกือบเช้าอะนะ
หรือบอกแล้วแต่กูไม่รุวะ เพราะหลังมิดเทอมนี่ไม่เคยเข้าเลคเชอร์ซักกะครั้ง
แม่ง...ถึงช้อยก็ใช่ว่าจะทำได้...โบ๊วววววว...ห่า
เอนไว.--ตัวนี้ชิวหนัก เว้นระยะให้เยอะเกิน
เป็นไงหล่ะล่อเช่าหนังดูกันไป3คืนเริ่มอ่านคืนก่อนสอบ เหอๆ
เจ็บปวดจิงๆไม่ได้เขียนอัตนัยเลยยยยยยย
ช่างแม่ง5คะแนน (คะแนนใช่ว่าดีแต่หน้าด้าน...ก็กูไม่รุจะเขียนไรนี่หว่า)
เอาวะหยั่งน้อยก็สอบเสดละ ชิวๆกันดีกว่า
ต้องรีบใช้เวลาให้คุ้มค่า ปิดเทอมนี้แม่งยิ่งสั้นๆอยู่ อยากไปเที่ยวเล่นมากมาย อยู่บ้านมันเหงาน้าเว้ยยยย
อ้อ...อีหนิง...มึงคงอ่านอยู่ (คนที่ไม่ใช่ก็อ่านต่อไปได้...ไม่ด่าหรอกว่าเสือกอ่า..เหย..กูล้อเล่น..อ่านๆไปเหอะอยากให้อ่าน555)
ตามที่เคยลั่นไว้ว่าจะเขียนบล็อคให้มึงอันนึงเลยก็...ตามสัญญาละกันทุกๆคนจะได้รุกันไว้...โอเค
เริ่ม
.....
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ไปอ่านสเปซต่อไปดีกว่าเพื่อความตื่นเต้น (หรอวะ??)
ป่าวหรอกกูขอเวลาคิดเรื่องแป๊ปนึง555 сентября 23 เหตุการณ์บ้านเมืองกะตัวกูวันอังคารที่19กันยายน2549
หลังจากตื่นนอนก็ปาไปค่อนวันแล้ว เนื่องจากไม่มีเรียน
ก็แรดแต๊ดแต๋ไปตามเรื่อง
เช่าหนังมาดูซักหน่อยเพื่อความชิว
หลังจากนั้นนอนซักงีบเพื่อชดเชยหลายๆวันที่ผ่านมา
จากนั้นก็แอบทำงานนิดหน่อยพอให้ชีวิตดูมีสาระกะเค้าซะที
จากนั้นออกไปกินข้าวเย็นตามประสาสาวๆ
และแล้วไอโบก็โทมาเพื่อเชคสัญญาณโทสับ แป้งก็งงๆ โบเลยสร้างความกระจ่างและแจ้งข่าวคราวของสถานการณ์ในเมืองให้แป้งได้รุ เนื่องจากวันๆไม่ได้ดูทีวีเลย ทำให้โลกธรรมศาสตร์ของแป้งและผองเพื่อนถูกตัดขาดจากโลกภายนอก หลังจากนั้นก็ตรงดิ่งกลับหอเพื่อดูทีวี เอาเป็นว่ากูตระหนกในเหตุการณ์บ้านเมืองปะมาน2ชั่วโมง ก็ตระหนักได้ว่าควรไปตระหนกกะงานต่อดีกว่า ตื่นมาเกือบๆ9โมง คิดว่าเด๋วโทหาเอ้ว่าเรียนรึป่าวก่อนแล้วค่อยปลุกประชากรที่เหลือดีกว่า ยืนแปรงฟันอยู่ดีๆน้องสองกะน้องฮุ้งในชุดนักศึกษาสะพายกระเป๋าแบบก็พรวดเข้ามาในห้อง ( จะรัฐประหารห้องกูรึป่าวก็หวั่นใจอยู่) เอากุญแจรถมาคืนค่ะพี่ กูก็รับมาหน้าโง่ๆหน่อย สนทนากันแป๊ปนึงพร้อมแปรงสีฟันในปาก ไปแล้วพี่...สายแล้วเนี่ย เดอะเมท บัญชีที่รักนั่งอยู่ตรงโซฟาหันมาหน้างงๆ วันนี้หยุดไม่ใช่หรอ น้องสองหันไปบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง สถาปัตย์ไม่หยุดค่ะพี่ แล้ววิ่งออกจากห้องกูไป กูก็ เอ้าคณะนี้แม่งเป็นไรมากป่าววะ งั้นกูก็ต้องไปเรียนอะดิ รีบเข้าไปปลุกผองเพื่อนจัดแจงตัวเองเรียบร้อบเดินออกจากหอกัน4คน สภาพโดยรอบหอดูแปลกไปเห็นแต่คนใส่ชุดนอน แถมยังมองกูแปลกๆอีก เริ่มเอะใจ โทหาเอ้ดีกว่า เอ้วันนี้เรียนป่าววะ ไม่รุหว่ะแป้งแต่วันนี้เค้าประกาศเป็นวันหยุดราชการอะ แล้วเอ้อยู่ไหน หอ แต่กูอาบน้ำแต่งชุดนักศึกษาเรียบร้อยแล้วหว่ะแป้ง เอ้าแล้วมึงจะไปเรียนป่าวเนี่ย ไม่ไปหว่ะ เออเอ้ไม่ไปแป้งก็ไม่ไป ตื๊ดๆๆๆ ไอ้ห่าโดนหลอก (หลอกตัวเอง)ตื่นแต่เช้าเว่อๆ มิน่าหล่ะตอนตื่นรุสึกหัวมันหนักๆเขาแม่งงอกนี่เอง อย่างเซ็งเลยนั่งทำงานที่ค้างคาจากเมื่อตอนเช้ามืด ตอนเย็นใส่เสื้อแดงแปร๊ดขี่ป๊อปซ้อน4ไปเชียร์บอลบีญชี-ถาปัดไป ไปถึง ไอเหี้ยใครหลอกกูว่าปี2ใส่เสื้อแดงวะไม่เห็นมีใครใส่เลย แม่งตอนมาก็อายจะตายห่าเป็นอีเสื้อแดง4คนนั่งแนบชิดบนรถป๊อปสีชมพูคันน้อย พอรอไปเรื่อยๆก็มีคนโดนหลอกเหมือนกูมากันอีกนิดหน่อยพอให้อุ่นใจขึ้นมาบ้าง ดูบอลบ้างเต้นบ้างคละๆกันไปจบเกมถาปัดแพ้เกมแต่ชนะใจแม่งเรื้อนหนัก กินข้าวกลับหอหวังว่าจะหยุดต่ออีกซักวัน แม่งเรียนซะงั้นตายห่าได้ข่าวว่ามีส่งงาน ก็ปั่นกันไฟท่วมห้อง จบวันจบชีวิตกันไปคาโต๊ะเขียนแบบ |
|||
|
|
